110. rocznica objawień Matki Bożej Różańcowej w Fatimie
60. rocznica pielgrzymki Ojca Świętego Pawła VI do Fatimy
60. rocznica wydania adhortacji Pawła VI Signum Magnum – poświęconej Fatimie

Papież Paweł VI 13 maja 1965r. przesłał Matce Bożej z Fatimy złotą różę. To był gest czułości Kościoła w osobie jego Najwyższego Zwierzchnika w stosunku do Pani bardziej lśniącej od słońca, kolejna pieczęć potwierdzająca autentyczność Orędzia z Cova da Iria. Siostra Łucja w odpowiedzi na ten gest Papieża napisała list wyrażający głęboką wdzięczność: „Bardzo dziękuję, Ojcze Święty, za pobożny gest, jakim Wasza Świątobliwość zechciał wyróżnić Matkę Bożą z Fatimy, ofiarując Jej złotą różę, symbol synowskiego uczucia Waszej Świątobliwości dla tak dobrej Matki. Bardzo dziękuję, Ojcze Święty, za ogłoszenie Matki Bożej Matką Kościoła w tak szczególnej chwili! Jako malutki członek tego Mistycznego Ciała Chrystusa czuję się do głębi wzruszona tym gestem synowskiego oddania Waszej Świątobliwości ukochanej Matce z Nieba”.

Jeszcze większą radością dla s. Łucja stała się wiadomość, iż Ojciec Święty przybędzie do Fatimy 13 maja 1967 roku. Po tak wielu latach, pragnienie, by porozmawiać z „biskupem ubranym na biało”, stawało się coraz bardziej realne. Napisała wówczas: „Odczułam wielką radość z powodu honoru wyświadczanego Matce Bożej! I któż to wie! Być może Matka Boża teraz zechce wyświadczyć mi wielką łaskę! Ale ja na nią nie zasługuję, będę zadowolona Jej chwałą!”.

Udając się do Karmelu w Fatimie 10 maja, s. Łucja próbowała ukryć wzruszenie, jakie wywołał u niej widok niekończącej się procesji pątników, którzy pieszo w ulewnym deszczu zdążali do Fatimy na spotkanie z Papieżem. Jak wspomina: „Odczuwałam pragnienie, by wyskoczyć z auta i przyłączyć się do wędrówki z modlitwą i śpiewem”.